Chapter Text
Amity Park - Belediye Binası
Salon neredeyse ağzına kadar doluydu ışıklar kırmızı perdelere vuruyor oraya gelicek kişiyi bekliyordu tabiki bekledikleri kişi sözde sevilen başkan Vlad Masters'dan başka biri değildi tekrar söylüyorum sözde kalabalığın en arkasında oturan Fenton ailesi ve Danny'nin peşinden gelen arkadaşları Sam ve Tucker tabiki aileleri bundan hoşlanmadı (Masonlar) arkadan Jack devasa bir kahkaha atarken yanındaki sandalyeye sığmıyor gibiydi
"Heh! İşte bu benim dostum! Bakın Maddie"
diye kolunu çekiştiriyor ve bakmasını sağlıyordu (neden en arkaya oturdukları belli oldu) Maddie gülümsedi,ama gözleri başka şeyler söylüyordu. Yanında Jass babasının yüksek sesiyle etrafındakileri rahatsız ettiği için nutuk çekiyordu resmen en sonunda pes etti ve sessizce kollarını kavuşturdu. Onların yanında ise son olarak Danny Sam ve Tucker oturuyordu. Danny'nin yüzünde belli belirsiz bir gerginlik vardı.
Sam fısıldadı "Bu kadar seni geren ne?" Danny ona bir bakış attı sanki cidden bana mı soruyosun gibi Tucker araya girdi "Gergin olmana gerek yok Danny biliyoruz Vlad'a güvenilmez ama bu sadece konuşmalardan biri" Danny iç çekti "Evet sanırım haklısınız aptal konuşmalardan biri ne kötü gidebilir ki?"
Evet her şey kötü gidebilirdi hayalet hissi çalışırken içinden geçirdi her zamanki gibi Sam ve Tucker önüne geçti o da Phantom'a dönüşüp görünmez birşekilde havaya doğru uçtu evet fark ettiğiniz gibi daha sessiz ve ışıksız bir şekilde dönüşmeyi öğrendi ha işte tam tahmin ettiği gibi akbabalar Vlad'ın akbabaları bana doğru bakıyordu ve hızla bana doğru uçmaya başladılar ben dövüş formumu aldım artık bir refleks olmuştu tahmin etmediği şey bir anda durmalarıydı
"Gak! Plasmius seni çağrıyor" dedi bir akbaba onlara şüpheyle baktım acaba niye beni çağrıyordu bunun amacı neydi bunun tuzak olup olmadığını bilmiyordu ama içinden bir ses gitmesini söylüyordu....Evet içindeki sesi dinlememeliydi şu anda Vlad onu duvara çarpmıştı dönüşümünü bıraktı ve artık tekrar insan olmuştu tabii Vlad'a tekrar insan dönüştü ve beni bıraktı dönüşecek halim yoktu ama ayakta durabilirdim en azından Vlad'a baktım o iğrenç gülümsemesi hala aynı şekilde duruyordu
"Hadi ama Daniel kendini bu kadar mı koruyabiliyorsun" ikimizde bunun ne demek olduğunu biliyordu kendine referans yapmıyordu eğer kendisini koruyamazsa ailesini nasıl koruyabilirdiki evet tam bir kargaşa ama artık yetmişti çok stresliydi avlanmaktan dövüşmekten sınavlardan bilinmezlikten zorbalıktan unutulmaktan hepsi tüm bunlar üzerine çöküyordu ve artık dayanamadı "Beni tehtid etmenden bıktım bana dokunmandan sözlerinden vurmandan işgenceden bıktım artık beni rahat bırak Vlad" Vlad sanki bundan eğleniyormuş gibi hala sırıtıyordu o maskesini kırmayı çok isterdim "Hadi am Daniel özel anlarımızı ne çabuk unuttun" evet unutmamıştı yardım ettiği seferler oldu ama bunlar nadirdi ve kavgayla biterdi işte bu yüzden özeldi ve bu onu daha çok iğrendirdi "Sen iğrenç bir adamsın evimdeki kameraları çıkart tek istediğim bu yoksa senin ne yaptığını herkese söylerim" Vlad sanki biraz kızmıştı neden olduğunu biliyordu o da hakarettir hiç duraksamadan fırsatı bularak arkamı dönüp kaçıcaktım ama kimse son yumruğu atmadan bırakmaz tam arkasını dönünce bileğini tuttu hale elektirikten acıyordu bu yüzden gözü yaşardı "Böyle yapma Daniel onlara söylersen bende onlara söylerim ne kadar kirli oluğunu bunu istemeyiz değilmi?" tekrar bir tehdit ekto kirlenmiş olmak bir şeyi düzeltmez ama herzaman bir yedek planı var bu yüzden titremesine rağmen (elektrikten dolayı halen o olayı düşünüyordu kendi ölümünü) kafasını salladı onay verircesine ve arkadan Jack Fenton'un sesi geldi salon neredeyse dolu olduğu zamanı unutun şimdi herkes gelmişti bu kesin bunun sonucu Danny bileğini hızla çekip uzaklaştı cidden tehtidlerinden artık çok yorulmuştu ama Vlad'ı tanıyordu büyük ihtimalle kamera sayısı aszalırdı Eh hiç yoktan iyidir deyip çıktı artık burada olamaya dayanamıyordu bu arada ikisinide çeken kamerayı fark etmediler ve çektiği videoyu büyük ekranda Danny gittikten sonra yayınlanan Video yu ise hiç fark etmediler.