Archive of Our Own

6:40 AM minulat ni Sunoo ang mata niya at kitang-kita pa ang manipis na liwanag ng araw na dumadapo sa kurtina. Alas-sais pa lang ng umaga, pero alam niyang hindi siya pwedeng magtamad-tamad. Bumangon agad siya, nag-ayos ng higaan, at lumabas ng kwarto para kumain ng agahan.

“Anak, kumain ka muna,” bungad ni Wonwoo habang inaayos ang sinangag at itlog sa mesa. Nakasalansan na rin ang tuyo at isang maliit na platitong kamatis.

Si Sunoo na medyo antok pa, umupo at sinubukang kumain. “Salamat, Ma.” Tahimik siyang ngumunguya, iniisip na agad ang mga gagawin sa bahay nila Jaeyun at Sunghoon mamaya.

Si Mingyu naman, kakatapos lang kumain, nagbihis ng mabilis at dumiretso na palabas. “Mauna na ako, baka malate ako sa pantalan.” Paalam niya habang kinukuha ang sombrero niya.

Pagkatapos kumain, si Sunoo ay pumasok na sa banyo. Doon siya nagshampoo, nagsabon, at inabutan ng halos kalahating oras bago tuluyang lumabas. Ang towel ay nakabalot na sa katawan niya, habang basa pa buhok. Pumasok na siya ng kwarto at habang pinupunasan ang sarili, binuksan niya ang aparador at kinuha ang isusuot: isang puting long fitted skirt na abot hanggang binti, at isang puting double lining na fitted top.

Pagkasukbit niya nito, bumakat ang hubog ng bewang at dibdib niya. Huminga siya nang malalim. Hindi naman kasi required ang uniform pag weekend, at mabait naman si Ma’am Jaeyun at si Sir Sunghoon basta presentable siya.

Sa gilid ng kama, naupo siya habang tinutuyo ng tuwalya ang buhok. Maya-maya, kinuha niya ang maliit na salamin at nagsimulang mag-apply ng light makeup.

Doon naman gumalaw ang dalawang batang nakahiga pa kanina. Dumilat si Starlette, medyo paos pa ang boses nang magsalita. “Mommyyy… sama me sayo. Gusto ko mag play ulit kay ate Jungwon tsaka kay Ni-ki.”

Napatingin si Sunoo habang pinipindot ng sponge ang foundation sa pisngi niya. “Anak, wag muna. Baka umeksena na naman si Scarlette sa bahay nila Ma’am. Magulo nanaman.”

Sumimangot si Starlette. “Eh kahit ako na lang mommy. Wag na si Scar.”

Doon na nag-react si Scarlette na bagong gising din, nakapulupot pa ang kumot. “Ha? Ano ibig sabihin nun, iiwan mo ako tapos ikaw lang kasama ni mommy? Ang kapal mo ah!”

“Eh kasi gusto ko na maglaro!” balik ni Starlette, nagsisimula nang magtaas ng boses.

Napabuntong-hininga si Sunoo at itinigil muna ang paglalagay ng kilay. “Hoy! Tama na yan. Dahil nag-aaway kayo, wala nang sasama sa inyo.”

“Eh mommyyy…” lumapit si Starlette at napaiyak, umiiling-iling.

Nagpatuloy si Scarlette, nakasimangot. “Edi wag. Ayaw ko rin naman sumama. Nakakainis din kasi si Jungwon, palagi siya bossy!”

Napatingin si Sunoo, mas lalo siyang nainis. “Scarlette, wag kang ganyan. Dapat marunong ka makisama. Hindi pwedeng lahat ng gusto mo, nasusunod.”

Narinig ni Wonwoo yung ingay at pumasok sa kwarto. “Ano bang nangyayari dito?” tanong niya, habang inaayos ang daster.

“Si Starlette kasi…” magpapaliwanag sana si Sunoo pero si Scarlette na mismo sumabat. “Wag na, mommy. Ayoko talaga sumama.”

Hindi na pinagalitan ni Wonwoo ang kambal. Sa halip, yumuko siya at niyakap pareho. “Sige na, wag na kayo mag-away. Halika, love ko kayong dalawa.” Halata sa tono niya na kunsintidor, at hindi talaga pinapansin kung anong ugali na ang nabubuo.

Habang naglalagay ng pabango si Sunoo, naririnig niya ang mga hikbi ni Starlette. Nagta-tantrums na ito, dahil gusto niya talagang sumama. Paulit-ulit itong humihingi ng sorry kay Sunoo. “Mommy, sorry na… please, sama mo na ako… promise, behave na ako.”

Napapikit si Sunoo, halatang nape-pressure na siya. Kung hindi lang siya malalate, baka pinagbigyan niya na ito. Pero sa bandang huli, bumigay rin siya. “Sige na nga. Maligo ka na.

Natuwa agad si Starlette, kaya mabilis siyang dinala ni Sunoo sa banyo at binuhusan sa palanggana. Pagkatapos, pinasuot niya ito ng pink na sando, tapos cotton pants na may Barbie print. Nilagyan pa niya ng maliit na hairclip sa gilid ng buhok.

“Yan na, ang ganda-ganda mo na.” sabi ni Sunoo habang tinutuwid ng kamay ang buhok ng anak.

Binalingan niya si Scarlette. “Anak, ano? Gusto mo bang sumama?”

Umiling ito, pero may luha na sa gilid ng mata. “Ayoko nga mommy… pero… parang magiging lonely ako dito sa bahay pag wala si Starlette.”

Lalong nainis si Sunoo, nagmamadali na kasi siyang matapos. “Hay nako, Scarlette! Malalate na talaga ako dahil sa mga arte niyo. Kung ayaw mo sumama, wag ka magreklamo na maiiwan ka mag-isa rito.”

Tahimik lang si Scarlette, yumuko at hindi na nagsalita. Si Wonwoo naman, kinandong siya at pinupunasan ang luha. “Okay lang apo, andito si lola. Hindi ka mag-isa.”

Pero kahit ganun, ramdam ni Sunoo yung bigat ng sitwasyon. Sa halip na makafocus na siya sa trabaho, naiipit pa siya sa mood swings ng kambal.

At habang inaayos na ni Sunoo ang maliit na bag ni Starlette, hinahabol niya ang oras dahil baka mahuli na siya sa pagpasok. Si Wonwoo naman karga-karga si Scarlette, patuloy na pinapakalma. Pero nung paalis na si Sunoo kasama si Starlette, narinig niya ang mahinang bulong ni Scarlette habang humihikbi:

“I hate you, mommy…”

Para bang tinamaan si Sunoo nang diretso sa dibdib. Napahinto siya sa may pinto, napapikit sandali, at bumuntong-hininga. Hindi niya kinaya na marinig iyon mula sa anak niya. Lumingon siya pabalik.

“Scarlette,” mahinahon niyang tawag pero ramdam ang pagod sa boses. Lumapit siya at kinuha si Scarlette mula kay Wonwoo. “Halika na. Sasama ka na rin. Hindi ko kayang iwan ka rito nang ganyan.”

Naiiyak pa rin si Scarlette habang yakap ang leeg ni Sunoo, parang natunaw ang galit. Pinababa siya ni Sunoo at agad siyang dinala sa banyo.

“Mabilis lang tayo, ha? Kasi late na si mommy,” sabi ni Sunoo habang tinatanggal ang suot ng bata. Nilagyan niya ng tubig ang palanggana, mabilis na pinapaliguan si Scarlette. Tuloy-tuloy ang hikbi nito, kaya pinapahid ni Sunoo ang luha gamit ang kamay niya habang sinasabong ang buhok ng bata.

Pagkatapos maligo, pinatuyo niya at pinasuot din ng pink na sando at cotton pants na Barbie design kapareho ng kay Starlette. Sinuklay niya ang buhok at nilagyan din ng maliit na hairclip. Pagharap ng kambal sa salamin, parehong naka-pink, parehong nakasuot ng clip, para silang babydoll.

“O ayan ha, happy ka na?” tanong ni Sunoo habang pinupunasan ang pawis niya sa noo. Hindi na sumagot si Scarlette, pero mahina itong tumango at kumapit sa kamay ng mommy niya.

“Halika na, labas na tayo.”

Lumabas na silang tatlo, dala-dala ni Sunoo ang maliit na bag at ilang gamit. Si Wonwoo nakatingin lang, halatang naaawa sa anak niya pero proud na rin kasi nagawan niya ng paraan.

Pagdating sa kanto, agad silang tumawag ng tricycle. Umupo si Sunoo sa loob, at pinagitnaan siya ng kambal. Habang umaandar, ramdam niya ang bigat ng init at ang sikip ng loob.

Si Scarlette, nakadikit pa rin sa gilid ng katawan ng mommy niya, humihikbi-hikbi pa, at ngayon may kasamang sinok dahil sa iyak kanina.

“Shhh… tama na anak, mommy’s sorry na… hindi na kita iiwan. Sorry na,” bulong ni Sunoo habang hinahaplos ang likod niya. Pinupunasan niya ang natitirang luha gamit ang daliri, tapos pinupunasan din ang pawis sa batok ng anak.

“Mommy…” mahina at putol-putol na sabi ni Scarlette, nanginginig pa boses. “Don’t leave me again…”

Napangiti si Sunoo kahit may kirot sa dibdib. Hinalikan niya sa buhok si Scarlette, sabay hawak sa kamay ni Starlette para hindi naman ito magselos.

Habang binabaybay nila ang kalsada papunta kina Jaeyun, ramdam ni Sunoo yung pagod, init, at kaba sa dibdib. Pero sa tabi niya, dalawang batang mahigpit na kumakapit, para bang siya lang ang mundo nila.

Pagdating nila sa bahay nina Jaeyun, si Sunoo agad na kumatok at binuksan ni Sunghoon ang pinto. Naka simpleng polo siya pero nakabukas ang ilang butones, hawak pa ang tasa ng kape.

“Nasaan po si Ma’am Jaeyun?” tanong ni Sunoo agad, medyo iwas-tingin.

“Pumasok na,” sagot ni Sunghoon, sabay ngisi at kindat.

Napalunok si Sunoo. Hindi niya maiwasang maalala yung nangyari nung isang araw sa banyo kung paano siya pinatuwad, kung paano siya hinila. Nag-init bigla ang batok niya, pero agad siyang nagpigil, pinakuyom ang palad at ngumiti lang ng bahagya.

“Good morning po pala, Sir…”

“Good morning,” balik ni Sunghoon, mas lalong may laman ang ngisi.

“Hi po, Sir Shunghoon!” masiglang bati ni Starlette, ang cute ng boses habang nakasilip sa gilid ng mommy niya. “Where is Ate Jungwon and Ni-ki?”

Napatawa si Sunghoon sa ka-cutan at sumilip sa hagdan. “Anakp, Jungwon, Ni-ki, andito na mga anak ni Yaya Sunoo niyo!” malakas niyang tawag.

Bumaba agad si Jungwon at Ni-ki, pareho pang naka-pajama. Si Jungwon may dalang stuff toy, si Ni-ki naman parang antok pa, pero napatingin agad kay Starlette.

“Hello!” bati ni Jungwon kay Starlette, sabay abot ng kamay. Si Starlette naman, parang biglang nawala ang hiya, ngumiti at nagbigay ng maliit na bow.

Habang abala sila, nilapag na ni Sunoo sa sofa ang dalawang bag ng kambal at pati ang sarili niyang shoulder bag. “Maglaro muna kayo ha, behave lang kayo,” bilin niya, sabay paakyat ng hagdan para kunin ang mga labahin.

Pag-akyat niya, hindi naiwasang sumunod ang tingin ni Sunghoon. Nakaputi si Sunoo ng fitted skirt at double-lining top, kaya litaw na litaw ang kurba. At sa bawat hakbang paakyat, umaalog ang malaking pwet nito. Hindi naiwasan ni Sunghoon na mapangisi habang pinagmamasdan. Napaubos siya bigla ng kape, parang pampapawi ng init na biglang sumampa sa utak niya.

Sa sala naman, nakaupo na sa carpet sina Starlette, Jungwon, at Ni-ki, may kalat ng laruan sa harap nila.

“Scarlette, halika na,” tawag ni Sunghoon sa batang nakaupo sa sofa, naglalaro lang ng tablet. “Wala nang away-away ha.”

Tumingin si Scarlette saglit, seryoso ang mukha, bago ngumiti ng konti. “Okay lang po ako dito.”

“Halika na, laro tayo,” alok ni Jungwon, lumapit pa nang kaunti. Halatang wala nang sama ng loob sa nangyari noon.

Umiling si Scarlette, mahina ang boses. “No na po, okay lang ako.” Saka niya binuksan ang Dora bag niya at kinuha ang tablet, nagfocus na lang sa laro. Tahimik, pero halata sa ngiti niya na hindi naman siya galit, mas gusto lang niyang mag-isa muna.

Nagkatinginan si Sunghoon at si Jungwon, parehong bahagyang natawa. Sanay na siguro silang dalawa na may batang ayaw sumama agad sa group play.

Pagkababa ni Sunoo mula sa itaas, dala-dala niya ang laundry basket na puno ng mga damit nina Jaeyun, Sunghoon, pati ng mga bata. Bago pa siya dumiretso sa backyard, nilapitan muna niya ang kambal.

“Scarlette, Starlette,” tawag niya, yumuko at hinalikan ang magkabilang pisngi ng mga anak. Si Starlette ngumiti agad, nakayakap pa ng saglit kay Sunoo bago bumalik sa mga laruang kasama sina Jungwon at Ni-ki. Si Scarlette naman, kahit naglalaro ng tablet, napangiti rin at tumanggap ng halik mula sa mommy niya, bago bumalik ulit sa game niya.

Ngumiti nang malambing si Sunoo, saka siya lumabas sa backyard para simulan na ang trabaho. Nilapag niya ang basket malapit sa batya, nag-igib ng tubig, at nagsimulang magkusot ng mga damit. Hinawi pa niya nang kaunti ang buhok para hindi mabasa ng sabon.

Maya-maya lang, naramdaman niya ang presensya sa likod niya. Hindi na siya nagtaka. Si Sunghoon.

“Ang aga mo na lagi ah,” bungad ni Sunghoon, dala pa ang hawak niyang tasa ng kape na ubos na.

Napalingon si Sunoo sandali, ngumiti ng mahinhin. “Kailangan po, Sir. Para matapos agad yung labahin.” Bumalik siya sa pagkuskos ng tela, nakayuko, at ramdam niya ang lagkit ng sabon sa daliri.

Tahimik si Sunghoon nang ilang segundo, pinapanood lang siya. Hanggang sa ibinaba nito ang tasa sa mesa malapit, saka nagsalita nang mababa ang tono.

“Alam mo, Sunoo…” nagsimula siya, parang walang ibang makaririnig kundi sila. “…kung gusto mo ulit ng season two… alam mo na. May 25k ka na naman.”

Natigilan si Sunoo, dahan-dahang tumigil ang kamay niya sa pagkuskos. Hindi na inosente ang tingin niya. Allam na niya kung anong ibig sabihin ng boss niya.

Napakagat-labi siya bago tumingin ng kaunti sa gilid, hindi diretsong kay Sunghoon. “Sir… baka mamaya na lang po siguro, kapag tapos ko na ’to.”

Ngumisi si Sunghoon. Lumapit siya mula sa likod, dahan-dahang idinikit ang dibdib niya sa likod ni Sunoo, sabay yakap nang mahigpit. Umikot ang dalawang kamay niya papunta sa harap at dumiretso sa malalambot na suso ni Sunoo.

“Ganito kasi, Sunoo…” bulong niya, habang pinipisil at hinihimas nang dahan-dahan. “…hindi ko kasi mapigilan eh. Ang sarap mong tignan habang nakayuko dito sa labahan.”

Napapikit si Sunoo, napaungol nang mahina, pilit nilalabanan. Pero hindi niya maitago na medyo nasasarapan siya sa paghimas sa kanya.

“Sir… mamaya na nga po, please…” garalgal niyang sagot, pilit ikinukubli ang kilig at kaba.

Ngunit mas lalo lang natuwa si Sunghoon. Para bang lalo siyang ginanahan dahil sa sagot ni Sunoo. “So pumapayag ka… mamaya.”

Hindi na sumagot si Sunoo. Yumuko na lang siya ulit at ipinagpatuloy ang pagkuskos ng mga damit, pero halata sa mabilis na tibok ng dibdib niya at pamumula ng pisngi na totoo ngang pumayag siya.

Si Sunghoon, nakangisi lang habang patuloy na nakahawak, bahagya pang nilaro ng hinlalaki ang utong ni Sunoo sa ilalim ng top niya, bago tuluyang bumitiw. Kinuha niya ulit ang kape niya at naglakad papasok ng bahay, pero hindi nawawala ang ngiti sa labi niya.

Si Sunoo naman, naiwan sa batya, nanginginig ang kamay habang kinukusot ang tela. Hindi niya alam kung kinakabahan ba siya o na-eexcite. Ang alam lang niya mamaya, may naghihintay sakaniya.

Pagkatapos ng ilang oras na pagkukusot at pagbabanlaw, napaupo si Sunoo saglit sa bangkito, pawisan at hingal. “Sa wakas…” bulong niya, sabay pigang maigi sa huling piraso ng labada. Piniga niya nang todo, saka marahang inilagay sa timba ang mga basang damit. Ang susunod na gagawin niya ay isampay sa sampayan.

Lumakad siya papasok, hawak-hawak ang basket ng mga piniga, at diretso sa hagdan. “Kukunin ko pa yung mga hanger…” sabi niya nang mahina, para bang kausap ang sarili. Dahan-dahan siyang umakyat, ang puting fitted skirt niya humahapit lalo sa balakang at hita.

Sa dining area, abala si Sunghoon sa laptop niya. Nakasuot ng salamin, naka-focus sa Zoom meeting, nakakunot ang noo. Pero sa gilid ng mata niya, nasulyapan niya si Sunoo na umaakyat, pawisan, magulo ang buhok pero sexy pa rin, at napapansin niya kung paano gumagalaw ang katawan nito sa bawat hakbang.

Hindi niya kinaya. Maya-maya, mabilis niyang pinatay ang mic ng laptop, sinara ang screen, at tumayo. Tahimik siyang sumunod sa hagdan, hindi man lang iniisip ang iniwan niyang meeting.

Si Sunoo, nakarating sa kuwarto ng mag-asawa at binuksan niya ang cabinet, nagsimulang maglabas ng mga hanger. Doon na siya nagulat nang biglang may dalawang bisig na yumakap mula sa likod niya.

“Sir?!” muntik siyang mapaigik, muntik na niyang mabitawan ang mga hanger.

Pero naramdaman niya agad ang matigas na bukol ni Sunghoon, idinikit sa malambot niyang pwet. Nakapikit si Sunghoon, huminga nang malalim, sabay bulong sa tenga niya. “Hindi na ako makapaghintay, Sun…”

Napakagat-labi si Sunoo, nanginginig ang kamay. Pilit niyang iniusog ang balakang niya paabante, iwas sa pagkakadikit, pero mas lalo lang dumidiin si Sunghoon. Hinimas pa nito ang bewang niya, sabay kinuyom ang tiyan niya.

“Sir… sabi ko po, mamaya na lang…” mahina niyang bulong, halos pakiusap. “…baka po umakyat yung mga bata…”

Ngumisi si Sunghoon mula sa likod, dumidikit pa lalo ang labi niya sa leeg ni Sunoo. “Hindi sila pupunta rito… andun sila sa baba, busy sa laro.”

“Pero, Sir—” hindi pa natapos si Sunoo nang biglang idiniin ulit ni Sunghoon ang matigas niyang alaga, marahang kiniskis sa gitna ng pwet nito, kahit may suot pa silang pareho.

Napapikit si Sunoo, nahigpit ang hawak niya sa hanger para hindi manginig ang buong katawan. “Sir, please…” bulong niya ulit, mahina pero halatang may kasamang kaba at kaunting kiliti.

Kung sa taas, ramdam na ramdam ni Sunoo ang bigat ni Sunghoon habang idinidikit nito ang sarili sa likod niya. Napatigil siya sa pagkuha ng hanger, nanginginig ang kamay, habang nakapikit at mariing pinipigilan ang sariling bumigay agad. Pero sa baba, ibang mundo ang nagaganap.

“Okay kids, roleplay tayo!” sigaw ni Jungwon habang kumakaway pa, naka-pajama pa siyang kulay asul na may prints ng bituin. “Ako yung mommy ah, tapos kayo mga babies ko.”

“O sige pooo!” malakas na tugon ni Ni-ki, tumatakbo agad papunta kay Jungwon at nagkunwaring yakap sa kanya. “Mommyyy!” tili pa niya, halatang aliw na aliw.

Si Starlette naman, hindi nagpahuli. Tumakbo rin, sabay tawa. “Ako po ate baby!” wika niya, malambot ang boses. Lumapit siya kay Jungwon at hinawakan ang kamay nito. “Mommy, gutom na ako.”

Napahalakhak si Jungwon, ginaya pa ang tono ng nanay nila. “Wait lang mga anak, magluluto si mommy!” Saka siya pumunta sa gilid ng sala at nagkunwaring nagluluto gamit ang mga laruan nilang kaldero at kawali.

Nagsisigaw pa sina Ni-ki at Starlette ng, “Mommy! Mommy!” habang tumatawa.

Si Scarlette naman, nakaupo lang sa sofa, ang Dora bag nasa tabi niya, at may hawak siyang tablet. Tahimik siyang naglalaro ng mobile game, naka-focus ang mata sa screen. Pero nang sumulyap siya sandali, napansin niya mommy niya kanina pa umakyat sa hagdan, at hindi nag-iisa. Parang kasama pa yung “papa ni Jungwon.”

Saglit siyang napakunot-noo. Kumindat pa si Sunghoon bago siya tuluyang naglakad paakyat kanina. Napabuntong-hininga si Scarlette, saka muling ibinalik ang tingin sa tablet. Parang wala lang, pero may naramdaman siyang kuryosidad sa dibdib. Hindi na lang niya pinansin, nagpatuloy siya sa paglalaro.

Samantala, sa taas nakaakap pa rin si Sunghoon mula sa likod ni Sunoo, hindi bumibitaw. Ang mga hanger, nabitawan na ni Sunoo sa ibabaw ng kama. Dikit na dikit sa kanya ang katawan ni Sunghoon, ramdam niya ang bawat tibok at init, habang ang mga bata sa baba, wala man lang kaalam-alam. Halos mapadiin na nga siya sa gilid ng kama habang ramdam na ramdam niya ang tigas ng burat nito na bumabayo sa puwetan niya. Napapikit si Sunoo, kagat-labi, pilit pinapakalma ang sarili.

“Sunn…” bulong ni Sunghoon, mabigat ang hininga, habang pinapatuwad niya si Sunoo sa kama. Hindi niya tinanggal ang pagkakahawak, kundi lalo pang idiniin, dinidikitan ang katawan ni Sunoo pababa hanggang nakahawak na ito sa kutson.

“Sir… mamaya na sabi,” pilit na sagot ni Sunoo, pero kumakawala na sa boses niya ang lambot at init. Ramdam niya ang naninigas na bagay na nakapwesto mismo sa gitna niya, dumudunggol sa pinaka-sensitibong parte niya kahit may tela pa.

Napasinghap siya nang idiin iyon ni Sunghoon, marahan pero ramdam hanggang loob. Para bang kumikiskis sa laman na matagal nang tuyo. Matagal na nga rin mula nang may huling kumantot sa kanya. Mula nang mawala ang dati niyang boyfriend, puro trabaho at mga anak na lang ang inuna niya. Wala nang kahit isang gabing ganito. Kaya nung nakaraan, nung pinasok siya ni Sunghoon, para siyang bumalik sa pagiging buhay muli. At ngayon, heto na naman, pangalawa na siguro.

“Ang tagal mo sigurong walang kantot, kaya ang sikip pa rin,” ungol ni Sunghoon, lalo pang dumidikit habang kinakaskas ang sarili sa hiwa niya kahit hindi pa nakapasok.

“Sir… baka umakyat sila,” mahinang sagot ni Sunoo, nanginginig ang tuhod, pero halata ang pagkagat-labi at pagdaing sa bawat diin. Kahit pilit niyang pinapahinto, kumakawala ang katawang matagal nang uhaw.

Sa baba, rinig pa rin ang tawanan nina Jungwon, Ni-ki, at Starlette, abala sa roleplay nila, habang si Scarlette nakatungo lang sa tablet. Walang kaalam-alam ang apat na may nagaganap ng init sa taas.

Si Sunghoon, lalo pang naexcite sa thrill. Pinuwesto pa lalo si Sunoo, nakatuwad na sa kama, habang siya naman nakatukod ang mga kamay sa bewang nito, idinidikit nang idinidikit ang matigas na burat sa basang bukana ni Sunoo.

“Gusto mo ‘to, Sun, ‘di ba?” bulong niya, halos nakabaon ang labi sa tenga nito.

Napakagat si Sunoo sa unan, pilit itinatanggi, pero hindi niya mapigil ang sariling daing at ang kilig na dumadaloy mula sa puson niya.

Hinila ni Sunghoon pababa ang fitted na puting skirt ni Sunoo hanggang tuhod, at sa pagkakatuwad niya sa kama, bumungad kay Sunghoon ang pulang lace panty nito manipis, halos see-through, at kitang-kita na ang hiwa niya sa ilalim. Napalunok si Sunghoon, ramdam ang panggigigil.

“Sunoo…” bulong niya sabay himas sa pisngi ng pwet nito, bago marahang ibinaba ang panty hanggang sa tuluyang tumambad ang pagkababae ni Sunoo. Basa na agad ito kahit hindi pa niya nahahawakan.

“Sir…” mahina at nanginginig ang tinig ni Sunoo, napapapikit habang nakahawak pa rin sa kama. Hindi niya alam kung matatakot ba siya o mahihiya pero higit sa lahat, natatangay siya ng libog.

Lumuhod si Sunghoon sa likuran niya, binuka ng kaunti ang hita nito, at walang pasabi, dinilaan ang buong hiwa niya mula ibaba pataas.

“Ahhh!” napaungol agad si Sunoo, napasabunot sa kumot, hindi makapaniwala sa unang beses na maramdaman iyon. Wala pa ni isa sa mga naging boyfriend niya ang nagawa ito, ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong klaseng sensasyon, parang kuryente na dumadaloy sa buong katawan niya.

Sinubsob ni Sunghoon ang bibig niya sa pagkababae ni Sunoo, paikot-ikot ang dila, pinapasok pa sa loob, at hinahagod pati tinggil. Basa na siya, lalo pang dumudulas sa bawat hagod.

“Aaghh… sir, huwag po, baka marinig nila- ahhh!” hindi natapos ni Sunoo ang sinasabi, dahil sinipsip ni Sunghoon nang madiin ang tinggil niya. Napalakas ang ungol niya, agad na tinakpan ang bibig ng unan, nanginginig ang katawan sa sarap.

Para siyang mababaliw. Halos manghina ang tuhod niya habang patuloy na dinidilaan at dinidilaan ni Sunghoon ang pagkababae niya, basang-basa na at kumakatas na.

“Ang sarap ng lasa mo, Sun… ang init,” bulong ni Sunghoon bago muling sinubsob. Dinakma pa nito ang dalawang pisngi ng pwet niya, pinipiga habang mas mariin na kinakain ang pagkababae ni Sunoo.

“Sir… oh my god… first time ko ‘to…” bulong ni Sunoo, nanginginig, halos hindi na makagalaw.

Habang sinisipsip ni Sunghoon ang hiwa niya, bigla itong tumigil saglit at… sininghot. Para bang pinapalakas lalo ang libog niya sa amoy ng pagkababae ni Sunoo. Napakagat siya ng labi, nangingintab ang mata.

“Putang ina, Sunoo… ang bango, ang sarap…” garalgal ang boses ni Sunghoon habang dumidila ulit, mas malalim, mas madiin.

Napapahampas sa kama si Sunoo, nakapikit ang mga mata, kagat pa ang labi. “Ahhh, sir, sobra na po… hindi ko kaya—”

Pero hindi pa tapos si Sunghoon. Dinuraan niya ng konti ang hiwa nito, sabay pasok agad ng dalawang daliri. Napasigaw si Sunoo, napaarko ang katawan, sobrang sikip ng loob niya kaya ramdam ni Sunghoon ang bawat katas na bumabalot sa daliri niya.

“Uhhh… sir! Ang hapdi…” nanginginig na ungol ni Sunoo, hawak na niya ngayon ang ulo ng kama para hindi siya bumagsak.

“Relax ka lang, Sun…” bulong ni Sunghoon sabay dinagdagan ng isa pa—tatlong daliri na ngayon ang nakapasok. Sobrang sikip, parang pinipiga ang daliri niya. Dahan-dahan niya itong nilabas-masok, madiin, malalim.

“Shhhiiittt!” halos mapasigaw si Sunoo, natataranta sa sobrang sensasyon, hindi alam kung tatakbo ba siya o hahabol pa. Napakagat siya ng labi hanggang mamula, nanginginig ang hita, pilit na pinipikit ang mga mata.

Si Sunghoon, naman nagpatuloy ulit sa pagdila sa tinggil habang sabay na pinifinger siya ng tatlong daliri. Malakas ang lagitik ng basang tunog sa pagitan nila, nag-aapoy ang buong katawan ni Sunoo.

“Ahhh… oh god sir… lalabasan na ako… hindi ko na kaya!” halos pabulong pero madiin ang ungol niya, nakabaon ang mukha sa unan.

Si Sunghoon lalo pang bumilis, madiin ang pagfinger, sinipsip nang malakas ang tinggil, hanggang sa—

“AHHHHH!” napasigaw si Sunoo, tumirik ang mata, at nilabasan siya nang sobra-sobra, basa ang bibig ni Sunghoon, pati na rin ang kama. Halos mawalan ng lakas si Sunoo, nanginginig pa rin habang nakatuwad.

“Ganyan ang gusto ko, Sunoo,” bulong ni Sunghoon, dinila-dilaan pa ang katas bago hinugot ang mga daliri at pinasubo kay Sunoo. “Tikman mo sarili mo.”

Napalunok si Sunoo, nangingilid ang luha sa sarap, at dahan-dahan niyang sinubo ang mga daliri ni Sunghoon. Nalalasahan ang sarili niyang katas, habang si Sunghoon nakangisi, tigas na tigas ang burat.

Pagkatapos nun, pinatuwad pa lalo ni Sunghoon si Sunoo sa gilid ng kama, hawak ang bewang nito habang pinagmamasdan ang basang-basang puke. Sobrang tigas na ng burat niya, nangingintab na sa pre-cum.

“Sunoo…” bulong niya, boses mababa, puno ng libog. “Handa ka na ba talaga?”

Hindi makatingin si Sunoo, nanginginig ang katawan, hawak ang bedsheet, ramdam pa rin ang sensasyon ng pagfinger kanina. “S-sir… baka… baka masyado pong masakit…” mahinang sagot niya, pero halatang may halong pananabik.

“Mas masarap kaysa masakit.” sagot ni Sunghoon sabay itinutok na ang burat niya sa hiwa ni Sunoo. Idinikit muna niya sa bukana, dahan-dahang kinikiskis para mabasa lalo. Napapikit si Sunoo, napakagat labi, halos mapunit ang bedsheet sa higpit ng kapit.

Pag-ulos niya ng dahan-dahan, napasigaw si Sunoo.

“Ahhhhhh!”

Ang sikip, parang pinipiga ang burat ni Sunghoon, kaya halos mapaungol din siya. “Tangina… ang sikip mo nanaman, Sunoo…” bulong niya, nakapikit sa sarap, napapahigpit ang hawak sa bewang nito.

“Sir… dahan-dahan po… masakit…” halos humihikbi si Sunoo habang dahan-dahan siyang pinapasok.

Hinimas ni Sunghoon ang likod niya, pero hindi niya rin matiis kaya unti-unting binilisan. Pumasok na nang buo, sabay napasagad ng husto. “Uhhhhhh…” napamura siya, sabay dinakma ulit ang suso ni Sunoo.

“Ahhhh sir, wait lang po… ang laki sobra…” ungol ni Sunoo, nanginginig ang tuhod, halos bumigay na. Pero hindi na makapagpigil si Sunghoon. Unti-unti siyang bumabayo, dahan-dahan sa una, hanggang sa bumilis.

Napapasunod ang katawan ni Sunoo sa bawat ulos. Sa una puro ungol ng sakit, pero ilang sandali lang, naging ungol na ng sarap. “Uhhh… shit… ang sarap pala… ahhh…”

Si Sunghoon nakayuko sa tenga niya, bumubulong habang binabayo siya, “Araw-araw, Sunoo… araw-araw pwede kitang pasahurin ng ganto. Basta magpapaubaya ka sa’kin.”

Napatigil si Sunoo saglit, nanginginig, pero hindi na makatanggi. Hinayaan niyang lamunin siya ng sensasyon, lalo na nang bumilis pa si Sunghoon, malalalim, madiin, halos sagad bawat ulos.

“Uhhh… putangina, ang sikip mo, Sunoo…” ungol ni Sunghoon, halos mabaliw. Hinahagod pa ng daliri niya ang clit ni Sunoo habang bumabayo, kaya napapaliyad ito.

“Ahhh sir, dahan-dahan po… sobra… ahhh…” halos magmamakaawa si Sunoo, pero halata sa boses niya na nasasarapan din.

Nang mapansin ni Sunghoon na nanginginig na ang hita nito, binagal niya sandali, parang tinatantiya ang bawat sulok ng loob niya. Mabagal, malalim, punong-puno ng kontrol. At bawat ulos, napapaungol si Sunoo ng mas malambing, hindi na puro sakit kundi halong sarap na.

“Ganito ba gusto mo, Sunoo? Mabagal, ramdam na ramdam?” bulong niya sa tenga nito habang yumuyuko, dumidila pa sa leeg.

Napakagat labi si Sunoo, halos mapa-“oo” siya pero kinagat na lang ang unan. Hindi na siya makapagsalita sa sobrang sarap.

Ilang minuto lang, biglang binunot ni Sunghoon at inikot si Sunoo. Ngayon nakahiga na siya, nakabuka ang mga hita, pawis ang mukha at pulang-pula ang pisngi. Itinukod ni Sunghoon ang dalawang kamay niya sa kama, nakapatong sa ibabaw ng katawan ni Sunoo, tapos dahan-dahang muling ipinasok.

“Ahhhhhh!” sigaw ni Sunoo, nakatingala, napasabunot sa buhok ni Sunghoon habang naramdaman ulit ang buo niyang burat sa loob.

Ngayon, parang mas intimate. Nakatinginan sila, si Sunghoon nakangisi habang bumabayo nang mabagal, bawat ulos sinasabayan ng halik sa leeg, pisngi, at labi.

“Putangina, ang sarap mo tingnan sa ilalim ko, Sunoo…” bulong niya bago mariin siyang hinalikan, halos makain ang labi niya.

Si Sunoo naman, ramdam ang bigat ng katawan niya sa ibabaw, ungol ng ungol, halos mawalan ng hininga sa lalim ng pagpasok. “Sir… ahhh… baka mabaliw ako sa ginagawa mo…”

Pero nang hindi na nakatiis, biglang binilisan ni Sunghoon ang pagkadyot. Mas lumakas ang tunog, mas mabilis, parang wala nang kontrol. Niyakap ni Sunoo ang katawan niya, halos kumapit ng todo dahil sa lakas ng ulos.

“Shit! Ang sarap mong kantutin, Sunoo! Ang sikip ng puke mo!” ungol ni Sunghoon, pawis na pawis, nangingintab ang katawan.

“Ahhh! Ahhh sir! Dahan-dahan po—ahhh! Hoooon…!” Hindi na malaman ni Sunoo kung tatanggi o tatanggap. Pero ang totoo, lalo lang siyang nadadala.

Nang malapit na siyang labasan, bigla siyang pinatayo ni Sunghoon at pinaupo sa gilid ng kama. Doon niya pina-upo si Sunoo, sabay hinila para mapahiga ulit pero nakataas ang mga hita, parang nakasampa sa balikat niya.

Ngayon, mas sagad, mas malalim, bawat ulos halos maramdaman ni Sunoo hanggang sinapupunan niya. “Ahhhhhh! Shit sir! Ang lalim!” sigaw niya, halos masiraan ng ulo sa posisyon.

“Putangina, ito… ito ang gusto ko. Ganito kita kakantutin, araw-araw, Sunoo,” sabi ni Sunghoon, pawis na pawis, gigil na gigil habang bumabayo ng todo.

Si Sunoo halos mawalan ng ulirat, nanginginig ang buong katawan, habang si Sunghoon mukhang baliw na baliw, ito na yata ang posisyong pinakamasarap para sa kanya, nakikita ang buong katawan ni Sunoo, ang suso nitong umaalog, at ang mukha niyang pulang-pula habang nilalamon ang bawat ulos niya.

“Ahhh, Sunoo… lalabasan na ako… putangina, ang sarap mo,” bulong ni Sunghoon, boses niya garalgal na, gigil na gigil.

Si Sunoo naman hindi na alam kung saan hahawak yung isang kamay nasa likod ni Sunghoon, isang kamay nakakapit sa bedsheet. “Sir… sir… baka labasan na rin po ako…”

Biglang siya binuhat at pinatuwad ulit. Ngayon, hawak siya sa bewang, todo bayo mula sa likod. Si Sunghoon halos mawalan ng kontrol, bawat ulos malalim at mabangis.

“Ahhh, fuck! Tangina, ito ang piiiiinaka gusto ko!” ungol ni Sunghoon.

Si Sunoo naman nanginginig na, halos sumisigaw na sa sarap. “Siiiiir! Hoooon! Ahhhhhh!”

At bago pa siya tuluyang labasan, bigla siyang tinagilid ni Sunghoon. Side position nanaman. Nakahiga nanaman ulit siya sa gilid, isang paa nakataas ulit, nakasabit ulit sa balikat ni Sunghoon. Pero doon, mas sagad na sagad, bawat ulos ramdam niya hanggang loob.

“Ahhhh! Shit! Hindi ko na kaya! Ahhh!” sigaw ni Sunoo, sabay nanginginig ang buong katawan niya, tumirik ang mata. Nilabasan siya nang todo, halos di makahinga.

Ramdam ni Sunghoon ang sikip at pagkibot ng loob niya, kaya lalo siyang binilisan. “Fuckkk! Sunoo! Putangina mo!”

Hanggang sa bigla siyang huminto, piniga pa ang huling ulos, at tuluyang nilabasan sa loob niya. Pawis na pawis, hingal na hingal, nakadapa sa katawan ni Sunoo habang pareho silang pawis na pawis, nanginginig.

--------

Pero sa hallway, si Scarlette paakyat na ng hagdan, hawak ang maliit na baso. Namumungay pa ang mata, halatang inaantok. “Mommy… mommy…” mahina niyang tawag, nauuhaw siya kaya hinahanap si Sunoo.

Binuksan niya ang unang pinto.. walang tao. Pangalawang pinto... madilim din. Pagdating sa pangatlo, tumigil siya, kasi may naririnig siyang mga mahihinang boses at parang kalabog.

Nagtaas siya ng kilay, hinila ang doorknob.

Pagbukas niya, bumulaga ang eksena: si Sunoo nakahiga pa rin, pawis na pawis, pulang-pula ang mukha, naka-buka ang hita. Si Sunghoon nasa ibabaw niya, parehong hingal na hingal, hubot-hubad.

Napatigil silang dalawa.

Si Scarlette naman, gulat na gulat, napahawak sa bunganga. “M-mommy…?!”

Nanlaki ang mata ni Sunoo, parang biglang nanlamig ang buong katawan. Mabilis niyang hinila ang kumot, tinakip sa sarili at kay Sunghoon. “Scarlette!” halos pasigaw niyang sambit, nanginginig ang boses.

Si Sunghoon naman, kahit pawis na pawis at hingal, pilit nag-ayos ng mukha, pero halata pa rin ang kaba.

Si Scarlette, nakatayo sa may pinto, nakakunot ang noo, hawak-hawak pa ang baso. Wala pa siyang ideya sa nakikita. “M-mommy… bakit po kayo… nakahiga… tapos pawis na pawis kayo ng daddy ni Jungwon?” inosente niyang tanong, halatang clueless.

Napakagat labi si Sunoo, muntik nang maiyak sa hiya. “Anak… si mommy… si mommy is… nakikipaglaro lang kay sir,” pilit niyang dahilan, nanginginig ang kamay habang itinatakip ang kumot lalo sa katawan.

Si Scarlette, inosenteng nakatingin lang, lumapit ng kaunti pero napahinto. “Larong… ano po ‘yun, mommy? Ba’t parang umiiyak ka?”

Sumingit si Sunghoon, pilit pinakalma ang boses. “Scarlette, ahm… wag ka mag-alala, nagbibiro lang kami ng mommy mo. Secret game, okay? Huwag mo na lang sabihin kahit kanino lalo kay tita Jaeyun, ha?” sabay pilit ngumiti.

Si Scarlette, halatang hindi satisfied, pero dahil bata pa, hindi niya talaga gets. Umirap siya ng bahagya, naglakad pabalik sa pinto. “Okay po… basta mommy, nauuhaw napo ako…” sabi niya, sabay talikod at bumaba ng hagdan.

Pagkasara ng pinto, bumagsak ang balikat ni Sunoo, hawak pa rin ang kumot, nanginginig at humihikbi. “Sir… Diyos ko, muntik na tayong mahuli…”

Si Sunghoon, pawis na pawis, pero ngumingisi pa rin kahit kabado. Nilapit ang mukha niya kay Sunoo, hinaplos ang pisngi nito. “Shhh… hindi niya naman siguro gets yun, noh? Sunoo. Relax. At kung alam man, bata pa siya, madaling makalimot.”

Pero si Sunoo, nanlulumong nakapikit, iniisip ang posibilidad. Paano kung nagsumbong si Scarlette? Paano kung malaman ni Ma’am Jaeyun? Paano kung…? Nilalamon siya ng kaba at guilt, kahit kanina lang nilalamon siya ng sarap.

Samantala, sa baba, si Scarlette bumalik sa sofa, nilagay na ang baso sa lamesa. Tahimik siyang umupo, hawak ang tablet, pero paminsan-minsan napapaisip. “Anong klaseng laro kaya ‘yun? Bakit parang ang weird ni mommy…” bulong niya sa sarili, bago siya muling naglaro ng game.

Pagkatapos masara ni Sunoo ang pinto, mabilis niyang inayos ang sarili. Kinuha niya agad ang panty, top at skirt niya, isinusuot habang nanginginig pa rin ang tuhod. Si Sunghoon naman nakaupo pa sa gilid ng kama, humihingal pa rin, hawak ang pants at isinasara ang zipper. Pareho silang halatang nabitin sa eksena kanina, pero higit pa sa sarap, kaba ang nangingibabaw kay Sunoo.

Pinulot niya ang mga hanger na kailangan, saka kinuha ang timba kung saan nakapiga na ang mga nilabhan. Diretso siyang bumaba ng hagdan, deretso sa backyard para isampay ang mga damit na basa pa. Tahimik, halos hindi makatingin kay Sunghoon.

Habang nagsasampay siya, sumunod si Sunghoon sa may dining area, hawak ang wallet niya. Hindi niya inistorbo agad si Sunoo, pero nakatitig lang habang nagsusunod-sunod ito ng damit sa sampayan. Pagkatapos, nang bumalik si Sunoo sa loob para kumuha ng tubig para kay Scarlette, hinarang siya ni Sunghoon saglit.

“Sunoo.” Malumanay ang boses pero may ngisi sa labi. Binuksan niya ang wallet at inilabas ang makapal na pera. “O, may dagdag. Thirty thousand ‘to.” Sabay abot ng mga pera, medyo nakaipit pa sa daliri niya bago tuluyang iniabot. “Kasi… ang sarap ng kantutan natin ngayon.”

Nanlaki mata ni Sunoo. Napatingin siya saglit kay Sunghoon, parang hindi makapaniwala. “Ha? Sir, sobra na ‘to… twenty-five lang usapan natin.” Mahina at halos pabulong ang tono niya, baka may makarinig.

Ngumisi si Sunghoon, nakasandal pa sa mesa habang nakataas kilay. “Hindi ba dapat may bonus kapag mas masarap?” bulong niya, sabay tingin diretso sa mata ni Sunoo.

Napalunok si Sunoo, nanginginig pa rin ang kamay nang kunin ang pera, pilit na inilagay sa bulsa ng shorts niya. Hindi siya makatingin ng diretso, halata sa mukha niya ang halo-halong hiya, kaba, at kahit papaano, kilig na hindi niya maamin.

“Salamat po, sir…” mahina niyang sagot, saka mabilis na dumiretso sa kusina, kinuha ang baso at nilagyan ng tubig para kay Scarlette. Pinilit niyang ipakitang kalmado siya, kahit sa loob niya, kumakabog pa rin ang dibdib niya sa sobrang tensyon at sa bigat ng perang hawak niya.

Mula sa dining table, nakaupo ulit si Sunghoon, bukas ang laptop pero hindi nakatingin sa screen. Nakatitig lang siya kay Sunoo habang naglalakad ito papunta sa sofa kung saan nakaupo si Scarlette. May ngiti sa labi niya, parang lalong na-excite na naumpisahan na nila ang “laro” nilang dalawa.

Samantalang si Sunoo, iniabot ang baso kay Scarlette at hinaplos ang buhok ng anak niya, pilit pinapakalma ang sarili. “O, anak, tubig. Dahan-dahan lang ha, baka masamid ka.”

Pero sa loob-loob niya, hindi niya alam kung paano niya babalansehin ang pagiging ina at ang palihim na relasyon nila ni Sunghoon na lalong lumalalim

Maya-maya... Mag-a-alas dyis na ng gabi nang bumukas ang gate, dumating si Jaeyun galing trabaho. Medyo pagod ang mukha niya pero ngumiti pa rin siya nang makita si Sunoo sa sala, nag-aayos ng gamit ng kambal. Nandoon din si Sunghoon, kunwari busy sa laptop sa dining pero pasulyap-sulyap pa rin kay Sunoo.

“Sunoo,” tawag ni Jaeyun habang iniaabot ang sobre, “eto na sahod mo, 800 hundred. Thank you talaga, ang sipag mo buong araw.”

Maayos na tinanggap ni Sunoo ang sobre, magalang na ngumiti. “Salamat po, Ma’am Jaeyun. Sapat na po ‘to, malaking tulong na po talaga.”

Napatingin si Jaeyun sa gilid, nakita ang kambal na nag-aantok na sa sofa. Si Starlette nakahilig sa unan, habang si Scarlette naman hawak pa ang tablet pero kalahating pikit na rin ang mata. Halata ring pagod dahil maghapon silang naglaro.

“Ay, grabe, knock out na rin pala sina Jungwon at Ni-ki sa kwarto. Pasensya ka na, baka naabala pa yung mga anak mo sa kakalaro,” tawa ni Jaeyun, sabay ayos ng buhok niya.

Umiling lang si Sunoo, ngumiti. “Okay lang po, Ma’am. Masaya nga po sila, at least nakipaglaro sila.”

Tumango si Jaeyun, sabay lingon kay Sunghoon. “Hoon, ihatid mo na si Sunoo at yung mga bata. Madilim na rin oh. Masyado late uwi ni Sunoo ngayon.”

Nag-angat ng tingin si Sunghoon mula sa laptop, mabilis na nagsara ng tab, saka tumayo. “Sige, sige.”

Kinuha na ni Sunoo ang bag niya pati ang bag ng kambal. Ginigising niya si Starlette, hinahaplos ang likod nito. “Baby, gising na, uwi na tayo.” Dahan-dahan namang nagmulat ng mata ang bata, medyo iritable sa antok.

Si Scarlette naman, kusa nang tumayo kahit mabigat ang mata. Humawak agad sa kamay ng mommy niya. Tahimik lang siya, hindi na umimik pa, pero bakas pa rin ang lungkot at pagod sa mukha niya.

Bago sila lumabas, nagpaalam si Sunoo kay Jaeyun. “Ma’am, thank you po ulit. Ingat po kayo, bukas po ulit.”

Ngumiti si Jaeyun, sabay kaway sa kambal. “Bye-bye, girls. Ingat kayo.”

Ngayon, lumabas na sila papuntang kalsada, habang si Sunghoon nasa likod, nakasunod. Habang inaantay ang tricycle, si Sunoo yakap-yakap ang kambal, nakasandal si Starlette sa braso niya at si Scarlette naman nakahawak lang sa kabilang braso niya, parang ayaw lumayo.

Tahimik ang paligid, malamig na hangin ng gabi, tanging mga huni ng kuliglig at malalayong tricycle lang ang naririnig. Paglapit ng isang traysikel, inalalayan pa ni Sunghoon si Sunoo at ang kambal makasakay. Bago sumakay si Sunoo, saglit siyang lumingon kay Sunghoon.

Nagkatinginan silang dalawa, hindi na sila nagsalita, pero ramdam ni Sunoo ang bigat ng mga nangyari buong araw.

Pagkaupo niya sa loob ng tricycle, inayos niya ang buhok ni Starlette na nakasandal na ulit sa kanya, sabay tingin kay Scarlette na tahimik lang, nakamasid pa rin. At habang umaandar ang tricycle pauwi, si Sunoo napahawak sa sobre ng sahod sa isang kamay, at sa kabilang bulsa naroon pa rin ang perang iniabot ni Sunghoon kaninang hapon.

Dalawang klase ng kita. Dalawang klase ng bigat sa dibdib niya.

Pagdating nila sa barangay nila, halos sabay na bumaba si Sunoo at ang kambal sa traysikel. Binayaran niya agad ang driver, sabay hawak sa mga kamay ng dalawa. Si Starlette, kahit antok na kanina, biglang nagkaroon ng energy pagkalapit nila sa maliit na gate ng bahay.

“Lolaaaa! Lolooo! Nandito na kami!” sigaw niya sabay takbo papasok, bitbit pa ang bag niya.

Si Scarlette naman dahan-dahan lang ang lakad, hawak pa rin ang kamay ng mommy niya. Tahimik lang siya, nakayuko, parang mas piniling magkulong sa sarili.

Nasa sala sina Wonwoo at Mingyu, parehong nanonood ng TV, nang biglang tumakbo si Starlette. “Lola, Lolo, Naglaro kami ni ate Jungwon at ni-ki! Ang saya saya po, nag pretend play pa kami, ako daw ate baby tapos si ate Jungwon mommy tapos si ni-ki bunso! Ang saya saya po talaga!” Halos tumatalon pa siya habang nagkukwento.

Tawa agad si Wonwoo, hinila si Starlette sa kandungan niya. “Aba, ang saya naman ng apo ko. Halika nga, yakap kay lola.” Niyakap niya ang bata ng mahigpit, sabay halik sa pisngi.

Si Mingyu naman, tuwang-tuwa rin. “O, panalo pala araw mo ah, Starlette. Ang dami mo agad kwento.”

Habang si Starlette hindi mapakali sa kakasabi ng mga ginawa nila buong maghapon, si Scarlette naman dumiretso lang sa gilid ng sofa, iniwan ang bag sa sahig at umupo. Hindi siya sumali sa usapan, nakatitig lang sa sahig habang nilalaro ang zipper ng bag niya.

Napansin agad ni Mingyu. “Oh, Scarlette? Kamusta naman ikaw? Hindi ka ba nakisali?” malumanay niyang tanong, sabay tapik sa balikat nito.

Umiling lang si Scarlette, mahina ang boses. “Hindi po ako naglaro. Okay lang po ako.”

Napatingin si Wonwoo kay Sunoo, may halong pagtataka. “Bakit naman, Sunoo? Hindi ba siya inaya ng mga kasama niya?”

Umupo na si Sunoo sa bangko, malumanay ang sagot. “Inaya naman po siya, Ma… pero ayaw talaga niya. Mas pinili niyang manood lang sa tablet niya.”

Napakunot ng konti ang noo ni Wonwoo, pero hindi na nagtanong pa. Bagkus, inakbayan niya na lang si Scarlette. “Okay lang ‘yon, apo. Hindi naman kailangan lagi makipaglaro kung hindi mo gusto. Basta masaya ka.”

Pero halata kay Sunoo na may bigat sa loob niya. Habang pinapanood niyang masayang nagkukwento si Starlette, at habang nakikita niyang si Scarlette parang lumalayo lalo sa ibang tao, may kung anong kirot sa dibdib niya.

Pinilit niya lang ngumiti at tumulong mag-ayos ng gamit ng kambal. Pero sa likod ng isip niya, ramdam niyang mas lalo pang sumisikip ang mundo niya lalo na’t hawak niya sa kamay ang perang galing kay Jaeyun, at sa kabilang bulsa naman ang perang galing kay Sunghoon.

Kinabukasan, tahimik ang bahay nila Jaeyun at Sunghoon kaya walang kailangang puntahan si Sunoo, at hindi rin siya nakatanggap ng tawag para magtrabaho. First time niyang makahinga sa ilang linggo, lalo na’t lumipad papuntang ibang bansa ang mag-asawa kasama sina Jungwon at Ni-ki.

Pagkagising ng kambal, agad silang dumikit kay Sunoo, parang alam nila na buong araw silang magkakasama.

“Mommyyy, labas tayo!” bungad agad ni Starlette habang niyayakap ang braso niya.

“Oo nga Mommy, bili tayo damit!” sabay tili ni Scarlette, halatang excited din.

Napangiti si Sunoo, kahit medyo mabigat pa katawan niya. “Sige na nga, pero bago ‘yan… maligo na tayo at... sabay-sabay! Okay?”

------

Sa banyo, abala si Sunoo habang pinapaupo ang kambal sa maliit na plastic stool. Unang sinabunan niya ang ulo ni Starlette, hawak ang pink na bote ng shampoo.

“Ayy! Mommy, ang lamig!” tili ni Starlette nang bumagsak ang tubig sa ulo niya. Napatawa si Sunoo.

“Arte-arte ka, eh ang init init ng tubig o,” biro niya, sabay masahe sa anit nito.

Si Scarlette naman, nakapila sa gilid. “Mommy, ako naman ha! Ako nga muna dapat una mo shinampoo-han bago si Star,” sabay pout.

“Ehh ikaw na laging nauuna! Si Starlette muna ngayon,” sagot ni Sunoo habang inirub ang bula sa buhok ng anak.

Habang naglalagay ng shampoo kay Starlette, biglang kinuha ni Scarlette ang timba at sumalok ng tubig. “O ayan, Mommy, help kita.”

“Scarletteee!” napasigaw si Sunoo, sabay tawa kasi nalagyan na rin siya ng bula sa buhok.

“Waaah! Ang dami mong bula Mommy!” hagikgik ni Starlette, sabay turo sa ulo ng nanay nila.

Kahit nabasa ang pajama shorts niya, napangiti si Sunoo. “Hay naku, kayong dalawa talaga. Sige na nga, sabay-sabay na tayong mag shampoo.”

At ayun na, nagkaka-bula silang tatlo, sabay-sabay na nagtatawanan. Si Starlette kumakanta pa ng sariling imbento, “Shampoo, shampoo, bubbles-bubbles!” habang si Scarlette naman nagsusubok gumawa ng hairstyle gamit ang bula sa ulo niya.

Sa mga sandaling iyon, walang tampuhan, walang maldita. Ang kambal, parehong masaya—at si Sunoo, kahit basa at medyo napagod, ramdam niya ang sarap ng simpleng sandali kasama ang mga anak niya.

Pagkatapos ng maingay at masayang pagligo, inayusan na ni Sunoo ang kambal. Pinili niya para sa kanila ang magkaparehong baby pink na ruffled sleeveless dress, preskong presko tingnan at parang mga munting prinsesa. Pinartneran niya iyon ng itim na mary jane shoes, saka sinuklay nang maayos ang buhok ng dalawa. Si Starlette nilagyan niya ng pink na hairband, si Scarlette naman nilagyan ng clip na may maliit na ribbon.

“Tingnan niyo sarili niyo, oh,” sabi ni Sunoo habang pinapasilip sila sa salamin. “Parang kambal na Barbie dolls.”

Nagkatinginan ang kambal at sabay na ngumiti. “Yay! Ang ganda ko Mommy!” sigaw ni Starlette.

“Eh ako rin, but mas maganda ako,” kontra ni Scarlette habang umikot-ikot pa.

Ngumiti lang si Sunoo, tapos siya naman ang nag-ayos. Isang baby pink na fitted dress na matchy-matchy sa kambal. Nag-heels siya para mas elegante, naglagay ng light makeup, at inayos ang buhok niya na malambot ang bagsak.

Paglabas nila ng kwarto, halos mapatitig si Wonwoo. “Aba, aba… ang gaganda ng mga apo ko, pati ikaw, anak. Parang pupunta kayo sa debut, hindi sa mall,” biro nito.

“Syempre Ma, minsan lang ‘to. Treat ko sila,” sagot ni Sunoo, sabay halik sa pisngi ng nanay niya.

“Mag-ingat kayo ha, wag mo pabayaan si Starlette at Scarlette,” paalala ni Wonwoo habang nakatanaw sa kanila palabas ng bahay.

-----

Pagsakay ng jeep, magkatabi ang kambal, excited na nag-uusap.

“Scar, do you know gusto ko ng Barbie house na may elevator!” sabi ni Starlette, kumakapit pa sa braso ni Scarlette.

“Ayoko nun, gusto ko yung may car na pink! Tapos akin ‘yon ha, wag mo kunin,” sagot ni Scarlette, sabay irap pero halatang kinikilig din sa excitement.

Napatawa si Sunoo habang nakikinig. Inayos niya ang strap ng shoulder bag niya at tinitigan saglit ang dalawang bata. “Oo na, may kanya-kanya kayo. Basta mamaya, wag mag-away, ha?”

Tumango ang dalawa ng sabay.

Pero habang nagmamasid sa labas ng jeep si Sunoo, hindi niya maiwasang mapunta ang isip niya kay Sunghoon. Kung araw-araw ko binibigay katawan ko kay sir… araw-araw may ganun kalaking pera? Kaya ko nang bilhan ng lahat ang mga anak ko. Di na sila mangungulila. Pero… hanggang kailan? Paano kung mabuntis ako? Paano kung malaman ni Mama?

Napabuntong-hininga siya nang mahina, sabay ngumiti ulit nang mapansin niyang nakatingin si Starlette sa kanya. “Mommy, bakit po tulala kana?” tanong ng bata.

“Wala ‘yon, baby. Excited lang ako na makabili tayo ng mga gusto niyo,” sagot niya, pinilit gawing gaan ang tono.

At sa isip niya, mahigpit ang tanong na paulit-ulit: Hanggang saan ko kayang ibigay para lang mabuhay ko kayo?

Pagdating nila sa mall, halos mabingi si Sunoo sa sabay-sabay na “Wow, Mommy! Ang laki!” ng kambal. Hawak niya ang tig-iisang kamay ng dalawa habang naglalakad sila papasok. Ang heels niya ay kumaklik-klak sa tiles, at kitang-kita ng lahat ng tao ang ganda ng mag-iina na parang tatlong magkakapatid na magaganda at nakaayos.

“Mommy! Mommy! Barbie!” sigaw ni Starlette sabay turo sa racks na punong-puno ng dolls, playsets, at accessories.

Parang na-magnet sila, diretsong pumunta sa Barbie racks. Si Starlette, halos sumampa na sa shelf, kinukuha ang isa-isang box. “Mommy, pwede po ito? Tsaka ito? Tsaka ito pa?”

Si Sunoo natawa na lang, pero imbes na pagalitan, tumango siya. “Of course, anak. Kahit ilan. Matagal na rin kayong hindi nakakapili ng gusto niyo.”

Namilog ang mga mata ni Starlette at halos mapatalon sa tuwa. “Yayyy! Mommy the best!”

Si Scarlette naman, kahit medyo tahimik, kinuha agad ang Barbie car at isang malaking playhouse. “Gusto ko ‘to. Tsaka wag ka magagalit ha, Mommy, gusto ko rin ‘tong may mga damit pang-Barbie.”

“Go lang, anak. Ilagay niyo sa cart,” sagot ni Sunoo, sabay tulong sa kanila.

Habang tumatagal, puno na ng Barbie dolls, accessories, mini houses, at pink na laruan ang shopping cart. Pero hindi doon nagtapos.

Dumaan sila sa kids apparel section. Si Scarlette at Starlette agad tumakbo papunta sa mga racks ng dresses. Halos magkapareho ang pinili nila puro girly designs. Barbie prints, Hello Kitty shirts, skirts na may lace at ribbon, at maliliit na sandals na kuminang.

“Mommy, look at me!” sigaw ni Starlette, nagpaikot-ikot habang hawak ang pink ruffled dress na parang pang-party.

“Akin ‘tong may Hello Kitty! At saka gusto ko rin ng socks na may hearts,” sabi ni Scarlette, nagmamaganda sa harap ng salamin.

Pinayagan ni Sunoo ito lahat. “Basta wag kayo mag-away ha. Lahat mabibili natin ngayon.”

Halos mabaliw ang kambal sa tuwa. Niyakap nila si Sunoo sabay-sabay, kahit nasa gitna sila ng daanan.

Pagkatapos sa kids section, dumiretso sila sa accessories area. Si Sunoo namili ng mga hairclips at headbands para sa kambal. Pinili niya yung may maliliit na ribbon, flowers, at kumikinang na details. “Para sa school niyo, at para cute kayo palagi,” sabi niya habang sinusuklay pa ang buhok ni Starlette para ipakita kung paano isuot.

“Wow, Mommy! Ang ganda ko!” kilig na kilig si Starlette.

“Ako rin, noh!” singit ni Scarlette, nakasimangot ng konti pero halatang natutuwa.

Bago umuwi, dumaan si Sunoo sa cosmetics section. Bumili siya ng foundation, bagong lipstick, at isang eyeshadow palette na pink tones. Sa isip niya, Kailangan ko parin mag-ayos. Ayaw ko magmukhang losyang kahit anong mangyari.

Habang tinitingnan niya ang sarili sa maliit na salamin ng tester, sumilip ang kambal. “Mommy, ang ganda mo na!” sabi ni Starlette.

“Parang Barbie rin si Mommy,” dagdag ni Scarlette, nakangiti na ngayon.

Natawa si Sunoo at hinaplos ang ulo ng dalawa. “Syempre, kailangan lagi tayo maganda.”

Pagdating nila sa cashier, halos mapuno ang counter ng mga pinamili nila. Binayaran ni Sunoo lahat gamit ang perang binigay ni Sunghoon at sa kauna-unahang pagkakataon, hindi siya nag-alala kung kulang. Sa halip, nakahinga siya ng maluwag.

Nasa isip niya, Ganito pala pakiramdam… yung hindi ka tipid sa mga anak mo. Yung kaya mo bilhin kahit ano. Pero… anong kapalit nito?

Pagkarating sa food court, nakaupo silang tatlo sa isang mesa na may nakapatong na trays. Si Sunoo pinili yung inasal with rice at halo-halo, habang yung kambal may fried chicken, fries at sundae. Ang heels ni Sunoo nakatabi lang sa ilalim ng mesa, nakarelax siya saglit habang nagbubukas ng ketchup.

Habang abala si Sunoo, narinig niya agad yung asaran ng kambal.

“Akin ‘tong malaking fries, wag mong kukunin!” singhal ni Scarlette habang itinabi yung tray niya.

“Eh di bili ka pa, meron pa kay Mommy oh! Mommy oh, diba pwede pa bumili?” reklamo ni Starlette, naka pout habang nagsusubo ng chicken.

Si Sunoo naman natawa lang. “Wag kayong mag-away, dami-dami niyong pagkain.”

Tuloy pa rin ang kulitan. Biglang sumeryoso si Starlette at tumingin kay Sunoo.

“Mommy, next time ha… isama na rin natin si Ate Jungwon tsaka si Ni-ki. Para mas masaya!”

Bumaling agad si Scarlette, kunot ang noo. “Wag na, dapat tayo nalang tatlo. Mas masaya pa.”

Nilingon ni Sunoo ang panganay niya, medyo nagulat sa sinabi. “Bakit naman, Scarlette? Masaya kaya ‘pag marami. At saka magiging friends mo si Ate Jungwon at si Ni-ki. Para may kalaro ka rin, hindi lang puro tablet.”

Pero umirap si Scarlette at sumubo ng kanin bago sumagot. “Ayoko Mommy. May friends naman ako sa school eh. Si Althea, si Elizabeth, tsaka si Marie. Okay na yun.”

Napatingin si Starlette sa kapatid niya, tapos nagkunot din ng noo. “Eh si Althea nga tinatarayan ako palagi! Ayaw ko sa kanya, ayaw ko na rin makipaglaro dun.”

“Eh kasi ikaw makulit sa school!” balik ni Scarlette, halos tumaas na ang boses. “Kaya ka niya tinatarayan!”

Bago pa lumaki ang gulo, sinaway na agad sila ni Sunoo. “Hoy, tama na yan. Kakain tayo, hindi mag-aaway. Kung gusto niyong maglaro at bumili ng toys, kailangan magkasundo kayo, ha?”

Parehong natahimik ang kambal, pero halata kay Scarlette na may tinatago siyang tampo.

Habang kumakain sila, tahimik si Scarlette. Siya yung tipong kain lang nang kain pero halatang may bumabagabag. Si Sunoo napansin yun kaya marahang nagtanong habang sinusubo ng halo-halo.

“Scarlette, bakit ba ayaw mo talaga kina Jungwon at Ni-ki? May ginawa ba sila sayo?”

Nagkibit balikat si Scarlette at hindi agad nagsalita. Tumango si Sunoo, hinayaan siya saglit, hanggang sa kusa itong nagsalita.

“Palagi ka kasi pumapasok sa bahay nila, Mommy,” sabi ni Scarlette, halos pabulong. “Hanggang gabi ka nandoon. Tapos sila Jungwon at Ni-ki yung inaalagaan mo. Lagi kang nasa kanila… ako naman, hindi man lang ako naaalagaan. Lagi si Lola ang nag-aalaga sa’min.”

Napatingin si Sunoo sa anak, parang biglang bumigat yung dibdib niya. Hindi niya akalain na ramdam pala lahat ni Scarlette.

“So… kaya ayaw ko kay Jungwon at Ni-ki,” dagdag pa ni Scarlette, nakayuko habang naglalaro sa straw ng softdrink niya. “Kasi parang… ikaw na yung mommy nila. Hindi namin.”

Tahimik si Sunoo saglit, hindi alam kung paano rereplyan agad. Napatingin siya kay Starlette na abala lang sa chicken, clueless sa bigat ng pinag-uusapan.

Huminga nang malalim si Sunoo, tapos marahang hinawakan ang kamay ni Scarlette.

“Anak… I’m so sorry ha. Hindi ko namalayan na ganun na pala ang nararamdaman mo. Akala ko okay lang kasi lagi naman kayong kasama ni Lola. Pero mali ako. Dapat mas marami akong oras sa’yo.”

Dito lang napatingin si Scarlette sa kanya, medyo namumungay yung mata. Hindi siya umiyak, pero halatang pinipigil.

“Eh kasi Mommy… minsan gusto ko ikaw mag-alaga sakin, hindi si Lola. Gusto ko ikaw mag-asikaso, hindi palaging iba.”

Napakagat labi si Sunoo, ramdam yung guilt. Oo nga no… halos buong oras ko kay Sunghoon at sa bahay nila. Hindi ko na napapansin na naiwan yung mga anak ko.

Niyakap niya si Scarlette sa mismong food court, kahit maraming tao. “Sorry anak ha. Hindi ko na uulitin na mapapabayaan kita. Promise, mas marami na tayong time together. Kaya ngayon, tingnan mo, tayo lang tatlo ni Starlette. Mommy’s day off, para lang sa inyo.”

Unti-unting lumuwag ang mukha ni Scarlette at napangiti siya ng konti. “Promise ha, Mommy.”

“Promise,” sagot ni Sunoo, sabay halik sa noo niya.

Si Starlette naman, biglang sumabat, “Ako rin Mommy! Gusto ko rin ikaw mag-alaga sakin palagi!”

Napatawa na lang si Sunoo at niyakap na rin silang dalawa. “Oo, syempre. Kayo dalawa, walang favoritism. Pareho kayong anak ko, pareho ko kayong mahal.”

At doon, kahit simple lang, parang mas kumpleto yung pagkain nila. Yung simpleng chicken, fries, at halo-halo, naging parang feast na rin dahil sa ayos ng usapan nila.

Matapos ang kanilang heart-to-heart sa food court, parang gumaan ang loob ni Scarlette. Si Starlette naman sobrang excited na dahil gusto pa niya ng laro. Kaya sinabi ni Sunoo, “O siya, last stop tayo sa arcade bago tayo umuwi. Para sulit ang bonding natin.”

Napa “yay!” agad ang kambal, sabay hawak sa magkabilang kamay ni Sunoo.

---

Sa arcade, agad silang dumiretso sa mga makinang may ilaw-ilaw. Si Starlette una pang tumakbo sa basketball shootout at kahit hindi niya halos maabot yung ring, todo tapon siya ng bola habang tawa nang tawa. Si Scarlette naman mas maingat, pinili niya yung claw machine. Pinag-igihan niya, at nang makuha niya ang isang maliit na Hello Kitty plush, parang nanalo siya sa Olympics.

“Mommy! Look oh!” masayang pakita ni Scarlette.

“Wow! Hala ka!!! Ang galing mo, anak!” puri ni Sunoo sabay picture sa phone.

Naglaro rin sila ng car racing na tig-isa silang seat. Si Sunoo katabi ni Starlette na todo sigaw ng “Vroom vroom!” habang si Scarlette tahimik pero seryosong nagmamaneho ng virtual car niya. Kahit natalo sila, halakhakan pa rin.

Bago sila umalis, binigyan pa ni Sunoo ng tig-iisang cotton candy ang kambal. Hawak-hawak ng dalawa, habang naglalakad palabas ng mall, sobrang saya ng aura nila na para bang wala nang bigat na iniisip.

-----

Pagdating ng jeep pauwi, halos nakahiga na sa balikat ni Sunoo ang kambal. Parehong pagod, parehong may konting asukal sa pisngi galing cotton candy. Si Sunoo napangiti lang habang hinahaplos ang buhok nila.

“Thank you, Mommy,” mahina pang sabi ni Scarlette. “Thank you din Mommy,” dagdag ni Starlette.

Si Sunoo napatingin sa dalawang anak, tapos napabuntong-hininga. Ito yung gusto ko… yung ako mismo kasama nila, ako nag-aalaga, ako nagpapasaya. Hindi ko dapat ipagpalit ‘to kahit gaano kalaki yung perang binibigay ni Sunghoon.

---

Pag-uwi nila, pagpasok sa bahay, agad tumakbo yung kambal papunta kina Wonwoo at Mingyu.

“Lola! Lolo!” sigaw ni Starlette, kumakaway pa yung cotton candy.

“Tingnan niyo po, ang dami naming nabili!” dagdag ni Scarlette, sabay pakita ng mga bag na may Barbie at Hello Kitty.

Kwentuhan agad si Starlette tungkol sa arcade, kung paano siya muntik nang manalo sa basketball. Habang si Scarlette, medyo tahimik pero ipinakita ang plush toy na nakuha niya, proud na proud.

Si Wonwoo ngumiti, niyakap silang dalawa. “Nako, ang saya naman ng mga apo ko. Buti sinama kayo ng Mommy niyo.”

Tumango si Mingyu, sabay kindat kay Sunoo. “Good job, anak. At least may bonding na kayo ngayon.”

Ngumiti lang si Sunoo, medyo naiyak pero tinago niya. Kasi alam niyang tama yung sinabi ni Scarlette kanina at least ngayon, nakabawi siya kahit papaano.